گل بارون زده ي من
 گل ياس نازنينم
 مي شكنم ، پژمرده مي شم
 نذار اشكاتو ببينم
 تا هميشه تو رو داشتن
 داشتن تمام دنياست
 از تو و اسم تو گفتن
 بهترين همه حرفاست
 با تو ، با تو اگه باشم
 وحشت از مردن ندارم
لحظه هام پر مي شن از تو
 وقت غم خوردن ندارم
س اي غزلواره ي دلتنگ
 كه همه تنت كلامه
 هنوزم با گل گونه ت
شرم اولين سلامه
 اي تو جاري توي شعرم
 مثل عشق و خون و حسرت
 دفتر شعر من از تو
 سبد خاطره هامه
 اي گل شكسته ساقه ، گل پرپر
 كه به ياد هجرت پرنده هايي
 توي يأس مبهم چشمات مي بينم
 كه به فكر يه سفر به انتهايي
 سر به زير دل شكسته ، نازنينم
 اگه ساده
ست واسه تو گذشتن از من
 مرثيه سر كن براي رفتن من
 آخه مرگ واسه من از تو گذشتن
 گل بارون زده ي من
 اگه دلتنگم و خسته
 اگه كوچيدن توفان
 ساقه ي منم شكسته
 مي تونم خستگياتو
 از تن پاكت بگيرم
 مي تونم براي خوبيت
 واسه
سادگيت بميرم
 با تو ، با تو اگه باشم
 وحشت از مردن ندارم
 لحظه هام پر مي شن از تو
وقت غم خوردن ندام

======

تمام شد … همین …

خدایا خالقا این گنبد دوار یعنی چه ؟

حالا میدانم که خدا با یک زهر مار دیگری در ستمگری بی پایان خودش دو دسته مخلوق آفریده : خوشبخت و بد بخت . از اولیها پشتیبانی میکند و بر آزار و شکنجه دسته دوم به دست خودشان میافزاید . حالا باور میکنم که یک قوای درنده و پستی ، یک فرشته بدبختی با بعضی ها هست.

( صادق هدایت _ زنده به گور )

دیروز که با دنیایی آرزو برای همه روزگاری بی غم و غصه را آرزو کردم  چه میدانستم که جغد شوم مرگ بر بالین مادر بزرگم آواز میخواند ! بی خبر بودم که دقایقی پس از نوروز باستانی ابلیس مرگ مادر بزرگم را به دام خود خواهد کشاند ! چه میدانستم که این پیراهن مشکی با تن من عجین شده است و از من به این راحتی جدا نخواهد شد ، چه میدانستم که مادر بزرگم تنها چند دقیقه نوروز و بهار نو را حس خواهد کرد ! از کجا میدانستم !!!؟

غروب روز اول لیک ، تنها

در این خلوتگه غوکان مفلوک

به یاد آن حکایت ها که رفته است

ز عمق برکه یک دم ناله زد غوک ….

بهار آمد ، نبود اما حیاتی

در این ویرانسرای محنت آور

بهار آمد ، دریغا از نشاطی

که شمع افروزد و بگشایدش در !

( احمد شاملو – هوای تازه – بهار خاموش )

آنقدر از دست دادن آن عمو و این مادربزرگ مرا آزار داده که آرزوی مرگ دارم ! از تما دنیای شومت ای خدا خسته ام ! ! !

و این بار مادربزرگی که از بدو تولد تنها مادر بزرگم بود به دستان بی رحم خاک سپرده شد و آنگونه که دوستی گفت نه فرصت گلایه ای داشتیم و نه مجال مویه ! نه تاب گریه ام بود و نه توان دل بریدن !

و ابلیس مرگ عزیز دیگری را از من ربود …

یک ایرانی

1 فروردین 87

9 و 45 دقیقه صبح  

آرام و بی صدا آرام گرفت …

بی واهمه از تمام هیاهوها و بغض هایی که با رفتنش برپاشد و شکست …

او دیگر در میان ما نیست …

تنها آمد ، تنها ماند و تنها رفت ! بی کس تر از همیشه اش بود و آرام در گوشش نجوا کردم که از او دلگیرم …

و این بار ستار هم نوا با دلم میخواند :

اون که تو یک قمار تلخ

عمرشو باخت و پوسید

اون که تو پیله سکوت

تار شکستن تنید

به اولین دقایق

آسودگی رسیده

به قیمت یه عمر

امروز آسودگی خریده

امشب شب ویرونیه

کوه بزرگ درده

کسی که عمری سوخت ساخت

مهمون خاک سرده . . .

و عمویم ، عزیزترین عمویم به مهمانی خاک رفت . . .

یک ایرانی

16 اسفند 86

جز تو …

====

غزل غزل از تو میگن

ترانه های عاشقی

وقتی تو سایه ی شبا

پنهون میشه دلدادگی

***

وقتی ستاره میمیره

از وحشت نگاه تو

وقتی آینه بهم میگه

هیچی ندارم واسه تو

***

وقتی که فرداهام میگن

عاقبتش اونم میره

وقتی که با خودم میگم

اون دلتو نمیشکونه

***

وقتی از شوق عاشقی

هق هق میاد توی صدام

وقتی که فریاد میزنم

جزتو نمیخوام از خدام

 …

یک ایرانی

2 بامداد27 بهمن 86

========

یادداشت: در سالمرگ نخستین جان باختگان در نخستین بیدادگاه دژخیم اسلامی به جاست یاد جاوید نامان سپهبد مهدی رحیمی ، تیمسار خسروداد ، تیمسار ناجی و ارتشبد نصیری را گرامی دارم .

ابلیس پیروز مست

سور عزای ما را به نظاره نشسته است

خدای را در پستوی خانه

نهان باید کرد ..

( شاملو )

1

            بشریت ذاتی ساده و عوام زده دارد ، از سوی دیگر حکومت های حاکم از دل بشریت به بشر عرضه میشوند و اگر روزی یک بار حکومت ها تغییر کنند تا زمانی که اندیشه بشر اندیشه ای واپسگرا و سر خورده باشد ، حکومت گرگ ها بر پاست زیرا حاکمان حاصل اندیشه محکومان هستند ، چنان چه در تاریخ 1400 سال اول ایران می بینیم که حکومت ها عدالت گرا بودند و هرچه مردم به سمت بی عدالتی و هرج مرج پیش رفتند حکومت ها را نیز با خود به این سمت بردند !

داریوش کبیر در دعای معروف خود چنین میگوید :” خدایا این کشور را از شر دروغ و دشمن و خشکسالی محفوظ بدار ! ”

این جمله هر چند کوتاه گویای این مهم است که در اندیشه پیش دادیان دروغ گفتن در رده ی دشمن و خشکسالی بوده است و شوربختانه امروزه دروغ نقاب “تقیه” و “مصلحت آمیز” به خود زده است !

2

            در تعاریف امروزی جامعه شناسی ، خانواده را واحد دموکراسی در جامعه و در نهایت اجتماع میدانند ، آن چه که همواره منجر به انقلاب های پوشالی و منجر به شکست های اجتماعی مردم ما شده است ویران بودن افکار جامعه از پای بست آن است آنطور که از پیش گفته اند “خشت اول را چون نهد معمار کج تا ثریا میرود دیوار کج ! “

آن چه که موجب به انقلاب اسلامی در ایران ما شد ( صرف نظر از استعمار آنگلوساکسون های دوسوی آتلانتیک ) بیشتر استحمار بود ! و این حرکت که به سوی ویرانی دیوار فرهنگ ایران پیش میرفت ابتدا واحد جامعه یا همان خشت اول بنای دیوار فرهنگ ایران را نشانه گرفت و امروزه این دیوار همچنان رو به ثریا کج و معوج میرود !

3

سی سال از پروند سیاه انقلاب اسلامی و سلطه ی افکار سنگی مذهبی اسلامیون بر ایران میگذرد . آن چه در این مدت دیده شده است چیزی به جز واپسگرایی ، سقوط افکار ، شکست فرهنگی و ابتذال نبوده است . آن چنان که از چند هفته بعد از انقلاب ، اعدام ها و مدتی پس از آن کشتار مقدس آغاز گشت ! در طول این سی سال بودجه های دولتی فراوانی خرج باج دادن به مردم سایر کشور ها گشت تا بتوانند حکومت را پایدار تر کنند که نیاز به استناد کردن نیست زیرا همه از وام های بلند مدت و باج های دولت به سایر کشور ها آگاهیم !

4

امروز تنها راه هموار کردن دیوار کج فرهنگی مان به سوی خورشید روشنایی ، همانا آغاز روشنگری در خانواده هاست گرچه مسیری نا هموار در پیش است و شکست سنگ های مذهبی به دست امثال من و ما شاید نه ناممکن بلکه بسیار بسیار سخت باشد، باری باز جای امید واری هست که امثال استادان خوبم ” هوشنگ معین زاده و شجاع الدین شفاع و دکتر مسعود انصاری و … “  بزرگانی هستند که درفش روشنایی در مشت میروند تا روشن نگه دارند آتشی که پیش از این امثال ” هدایت ، آخوند زاده ، دشتی و … ” روشن کرده اند . از میان کتبی که از روشنگران هم عصر خوانده ام ، خوانش :

• - تولدی دیگر – شجاع الدین شفاع
• - پس از 1400 سال – شجاع الدین شفاع
• - کوروش کبیر و محمد ابن عبدالله – دکتر مسعود انصاری
• - اسلامی شناسی – دکتر علی میر فطروس ( پوشینه نخست ) ( پوشینه دوم )
• - خیام و آن دروغ دل آویز – استاد معین زاده
• - کمدی خدایان – استاد معین زاده
• - آیا خدا مرده است ؟ – استاد معین زاده
• - بشارت خداوند به زادگاهش باز میگردد – استاد معین زاده
• - و ….

را برای یافتن منطق رهایی و آزادی پیشنهاد میکنم  .

====

یادداشت :

* چندی پیش از طریق دکتر کمال کابلی متوجه شدم که استاد معین زاده از طریق ایمیل خود  وبلاگ من را معرفی نموده اند از همین جا از ایشان به خاطر مهر ورزیشان و مهر حضورشان تشکر میکنم .

* مدتی است بر آنم که نوشتاری پیرامون حال روز امروز و دیروزم بنویسم به خاطر وقت گیر بودن چنین کاری میترسم از نوشتن در این سرا باز مانم به هر روی اگر تا مدتی نبودم در گیر کار فوق هستم . . .

یک ایرانی   

نمیدانم

نادانم

      هیچ نمیدانم

نمیدانم

            چه لذتی دارد

برای آن کودک

            تاب خوردن

                        با تاب

یا چه نفرتی دارد

            مترسک

از تابش آفتاب !

            و سوالم این است

چه قدر فاصله است

            از تاب تا تابش ؟

به راستی یک حرف ؟

            هیچ نمیدانم ….

یک ایرانی

13 دی 86

—–

یادداشت: باشد برای دختر دلم !

قصه ام

قصه ام ، قصه ی سقوط برگی است

            که ز شاخی         به شاخساری

                        رهاگشته

شاید این رفتن

            پوچی است

که در پیش پای برگ است

                        شاید این لذت پستی است

            که بیازمایی آنچه

                                    نمیدانی را !

و این امید ست که با من میگوید :

                                    “خنک آن قمار بازی که بباخت هرچه بودش

                                                بنماند هیچ اش الا هوس قمار دیگر “

یک ایرانی

15 دی ماه 86

—–

یادداشت : مگر میشود فراموش کرد فراز و نشیب دیروز را ! و امید بست به همواری فردا ها ؟