هر روزتان نوروز-نوروزتان پیروز

درود بر همه همراهانی که در شادی و غصه و تلاطم امواج زندگانی رج به رج وجودم را سرشتند و خط به خط شعر و تفکرم را خواندند و سرودند و دیدند . عزیزانی که امروز این نوشته را میخوانند بی شک از هیاهوی افکارم آگاه اند و این که در این مسیر پر تلاطم بر من چه گذشت !

یک سال گذشت ! یک سال دیگر ، سالی پر از خوبی و بدی ، سالی که به نیکی نیک رو به اتمام بود اما دست بی رحم خاک عزیزی را از من ربود ! سالی گذشت و نوروز جمشیدی از راه میرسد !

یکم فروردین هر سال روز شکست دیوان در برابر جمشید است که جمشید بر تختی که بر پشت دیوها بود نشست و فرمانفرمای ایران گشت . یک فروردین سالروز شکست آزادگان بر ضحاکان و افعی به دوشان است . افعی به دوشانی که همچنان افعی هاشان را از مغز جوانان سیر میکنند و سالهاست که آزادی فروتنانه زانوی غم به بغل گرفته است و سجده به بارگاه ضحاکانی میگذارد که دیگر افسانه نیستند و حقیقت اند !

یک سال گذشت و شمارش معکوس برای رسیدن به آزادی و یا مرگ آزادی در نطفه همچنان پابرجاست و همچنان ترسم از پایداری ظلمت و تاریکی است ، همچنان میترسم مبادا صبح آزادی افسانه امروز ما باشد ، و فردا تیرگی پابرجا ، میترسم از این که روشنفکر را به صلیب بکشند و کوته فکر را بر منبر روشنفکری بنشانند که تا کنون نشانده اند !

آرزویم این است که درسالی که میاید هیچ یک از عزیزانم غم نبیند ، آرزویم این است دست بی رحم خاک دست از دامان ما بشوید و به بالین ضحاکان برود ، آرزویم این است که هرچه خوبی در دنیاست نصیب کسانی بشود که دوستشان دارم ، آرزویم این است که گل اشک در چشم هیچ یکتان نروید مگر از شادی بسیار زیاد ، آرزویم این است که غم هیچ عزیزی را نبینیم !

و یک سال دیگر گذشت آنچنان آرام که گویی هیچ بهار و زمستانی در کار نیست و زمستان آخرین زوزه اش را کشید و رفت ! ! ! بهارتان گلریز و خجسته باد !

یک ایرانی

29 اسفند 86

————-

سیاوش از آتش گذشت

با جسم  نحیف  و  لاغر   اندام                      از   پله  شب  به  قله   نام ( سیاوش )  

خون ریخت ز هر کران این خاک                   از پشت شبان  نا   بهنگام

دستار بسر سرشت  بد  خوی                        بر چهره صبح نقره ای  فام

بستند به  تنگ،  ظلم  ابلیس                         بر گردن هد هد خوش الهام

مرغان شکسته بال خوش عزم                     از خطه   شاعران   و  طوفان

دستان  به  کمند  ابروی  شعر                      بر  جست   هزار  تیر  مژگان

سالار   سیاوشی   در    ایران                      بر   چهره      مردمان     بی نام

نوروز  صدا   و   طبل   و    آواز                  برخاست به هلهلی دراین شام

کینک  به  هزار  صوت خوشکام                   آری به  هزار    پای     خوشگام

رفتند و سرود و خوانده گفتندند                      نوروز  خوش سیاوشان این مام

نوید اخگر

——

یادداشت:

پیام تبریک من برای نوروز 86